دارچین و خواص دارویی

دارچین و خواص دارویی
رشته تحصیلی : طب سنتی

فرمت فایل : doc

تعداد صفحات : 53

حجم فایل (به کیلوبایت) : 44

فرمت دانلود : رار/ زیپ

مبلغ : 4500 تومان

خرید و دانلود

دارچین و خواص دارویی

فهرست 

مقدمه

معرفی گیاه دارچین

مشخصات گیاه دارچین

فصل رویش و كشت گیاه

تركیبات شیمیایی

مصرف غذایی

خواص دارویی و درمانی

خاصیت ضد میكروبی دارچین

مختصری در مورد بیماری دیابت

اثر آنتی دیابتیك دارچین

عوارض جانبی دارچین

عوارض پوستی و آلرژیك

تداخلات دارویی

باروری، بارداری شیردهی

قدرت جهش زایی و سرطان زایی

فهرست   منابع فارسی

دارچین و خواص دارویی  

مقدمه:

گیاهان اولین موجودات خلقت و این جاندارن خاموش و نمودارهای زیبایی در طبیعت پس از گذشت میلیون ها سال كه از پیدایش آنها برروی زمین می گذرد، در طی چند قرن اخیر، آثار  و خواص اعجاز انگیز خود را توسط  دست بشر به منصه ظهور رسانده‌اند.

طب و طبابت و به طور اعم معالجات از اولین مسائلی است كه بشر برای حفظ اعتدال و توازن مزاج  در بروز امراض جهت اعاده سلامتی به آن روی آورده نسبت به وضع قوانین، امكانات، تحقیقات و گردآوی لازم ومسائل مربوطه نهایت باریك بینی و دقت را معمول داشته، زیرا به هر صورت جان آدمی گنجیه ودیعه ای است كه حفظ آن ذاتی و غریزی است .

در طی قرون و اعصار متمادی مردم به خواص درمانی گیاهان پی برده اند و دانشمندان بزرگی  در اقصی نقاط جهان، دراین زمینه تحقیق و كار كرده اند و كتا بها نوشته اندو همزمان با سایر نقاط دنیا در ایران نیز استاتید و دانشمندان بلند پایه ای چون اوبو‌علی سینا، محمد زكریای رازی، سید اسماعیل جرجانی و ابونصر موفق هروی قرن های متمادی علم پزشكی ئ درمانی جهان را تحت تاثیر قرار داده و به حدی ارتقاء علمی یافته اند كه آثار آنها به اروپا رفته وتا قرون شانزده و هفده، تعلیمات منحصر به فرد دانشگاهی را تشیكل داده وهنوز مضامین آن مورد تتبع و ترجمه و استفاده است.

فارماكوكنوزی كه معنی تحت الفظی آن داروشناسی (علم الادویه) است، جزئی از هنر و علم پزشكی به شمار می آید و آغاز آن از زمانی است كه بشر ب درمان بیماری‌ها پرداخته است. فارماكوگنوزی از تمدن های كهن، كه در آنها از اجزای حیوانات و گیاهان، محلول های شفا بخش وتهیه می كردند و آنها را برای از  بردن آلام و كاستن رنج ومقابله با بیماری ها به كار می بردند و ریشه گرفته است. منشا اولیه فارماكوگنوزی را می توان در اسرار جادوگری قبایل بشری دانست كه توانسته است دوره ثبت نشده اسرار طب انسانی را پشت سر بگذارد وسیر تكاملی خود را از مرحله بدوی تا به امروز كه عصر استفاده  از عوامل اختصاصی است به خوبی طی نماید.

با آنكه امروزه درمان بیماری ها بیشتر از طریق مصرف داروهای صورت می گیرد كه منشاء صنعتی دارد واختصاصا در‌آزمایشگاه تهیه می شوند و اثرات قاطع آنها نیز در درمان  بیماری ها موجب توسعه مصر ف آنها گردیده است، معهذا چون با مصرف  بعضی از داروها  زیانهایی به بدن می رسد، روز به روز به اهمیت گیاهان دارویی و فرآورده های آنها بیشتر توجه می‌شود و اعتقاد عمومی درباره آنها پیوسته تقویت می‌گردد.

دارچین معمولاً به عنوان پوست درخت  Cinnamomum zeylanicum شناخته می‌شود. در پرتغال و اسپانیا به عنوان  Canela ، در فرانسه Cannelle  و در آلمانی به عنوان Zimt  شناخته می‌شود. در هند و ایران دراچین خوانده می شود كه بمعنی چوب درخت چینی است كه درقیق ترین توضیح برای دارچین است . اسم آن از « kayumanisk» به معنای چوب شیرین زبان  مالاكا گرفته شده كه معادل عبری آن «qinnkmn» است كه منشا كلمة cinnamon  است. كلمة Canolla توسط ایتالیایی ها استفاده می شده  تا دارچین را توضیح بدهند به عنوان «little cannan tubes» (لوله های توپی كوچك) كه شبیه پوست ساقة لوله شده دارچین است. تجارت دارچین در قرن ها سیرزدهم و چهاردهم در كنترل ونیس بود  كه به همین علت این شهر بسیار ثروتمند شده بود (67)

مصری های دارچین را به همراه مر درمومیایی كردن استفاده می كردند، شاید به خاطر سینامیك اسید كه خاصیت آنتی باكتریال دارد. عبری ها از دارچین درمراسم مذهبی  استفاده می كردند و در همین حال در مكزیك،‌كشورهای آسیایی، عربستان  و در شمال آفریقا دارچین  در آشپزی استفاده  می شده ولی بع عنوان ادویه د آشپزی استفاده نمی‌شده است.

در قرون وسطی و بعد از آن دارچین از مصر  صادر می شد كه  خود توسط تاجران عرب از سیلان آورده می شد. دارچین  تبدیل به یك طعم محبوب در تعدادی زیادی از غذاها شد و به عنوان محرك اشتها، هاضمه و درمان برای سرفه و گلو درد شناخته شد. در حال حاضر  در آمریكا دارچین به طور عمده برای طعم دادن به دسرها و چاشنی ها استفاده می‌شود. در حالیكه پودر آن در تركیبات گرانی كه به نوشیدنی ها و قهوه اضافه می‌شود استفاده می‌شود. (68)

دارچین  حقیقی در آشپزی مكزیكی و در قهوه و چای بسیار محبوب است.

احتمالا دارچینی كه مصری ها در زمان فراعنه استفاده می كردند و به طور عمده از چین می آمده جایی كه درختستان هایی  از دارچین در جایی اطراف شهر kweikin كه اكنون Guilin  (Kwei  به معنای دارچین  و lin  به معنای جنگل است)  خوانده می‌شود و روئید. دارچین حقیقی سیلان كه اكنون سریلانكا نامیده می‌شود توسط پرتغالی ها در اوایل قرن  شانزدهم كشف شد و بعد از آن تجارت آن به طور ظالمانه ای توسط آنها كنترل شد. (65)

درخواست رو به رشد برای دارچین منجر به جنگی بین هلندی ها و پرتغالی ها شد و در اواسط قرن هفدهم هلندی ها تجارت سیلانی تحت كنترل  درآوردند. در قرن هفدهم خیلی از هلندی ها در سریلانكا درتلاشی برای شكستن قوانین ظلمانه مستعمره نشین های جدید قتل عام شدند . اما این منجر به تلافی و پیشرفت پرتغالی ها دركنترل كاشت دارچین جزیره شد.

هلندی ها به زور امتیاز انحصاری دارچین را گرفتند. برای اینكه قیمت ها را بالا نگهدارند در سال 1760 مقدار زیادی دارچین را در آمستردام سوزاندند تا دارچین كم یاب شود. شاید این رفتارخصمانه دوستداران خیالباف دارچین را در سایر كشورها قانع كرد كه آن ادویه بیش از اندازه در خوراك پزی استفاده شده . (68)

 در هر حال در سال 1795 انگلیسی ها كنترل سیلان را با این امید كه علاقة مردم را نسبت به دارچین  دوباره زنده كنند به دست گرفتند خیلی قبل از این نهال های دارچین  توسط هلندی ها برای كاشت در اندونزی منتقل شد.  اهمیت  دارچین  به طور مستمر و تدریجی  رو به كاهش گذاشت چون  استفاده از این ادویه  در آشپزی و ساختن شراب از مد افتاد اكنون علاقه به دارچین در مصر روبه رشد است. در قرن نوزدهم در مصر دارچین توسط فرانسوی هایی كه نهال های آن را در Jardin de plantes  پاریس می كاشتند و معرفی شد. درهرحال  بعد از آن اهمیت  دارچین  در آشپزی فرانسوی كاهش یافت با این حال هنوز در غذهای سنتی  فرانسوی كانادا استفاده می‌شود.

امروزه دارچین به عنوان یك ماده معطر فوق العاده در غذهای پخته شده مصرف می‌شود. ولی مزه‌آن تعداد محدودی را جذب می كند.و به طور مشابه دارچین به طور گسترده به عنوان دارو یا نگه دارنده غذا یا بخور استفاده می‌شود. ولی تعداد محدودی را جذب می كند از نظر محبوبیت زیاد و جدال های فراوان برای تجارت  آن در هزاره گذشته، این ادویه باستانی بدون شك  امروزه شایستگی بیشتری برای تحسین دارد